MnTM :: กลับมาอีกครั้ง
หายไปนานนะ จะว่ายุ่ง ก็ยุ่งมากนะ แต่ไม่ถึงกับไม่มีเวลาแตะคอม
ก็แตะทุกวัน บ่อยกว่าบางคนที่อัพได แต่ .. ก้อไม่อัพ
วันนี้อารมเปลี่ยว เลยอยากอัพได เอาไงดีอ่ะ
สรุป หลายเดือนที่ผ่านมาละกัน ว่าทำไรมาบ้าง อารมไงบ้าง
หลังจาก ทีเชิ้ต เราก้อได้เถลไถลไปหลายที่
ศิลปากร - สะพานตากสิน - สำเพ็ง - เยาวราช - วังหลัง
จุฬา - ตงเอียง - วัดพระธรรมกาย - ปากคลองตลาด
บ้านเด็กอ่อนพญาไท - ปากเกร็ด - สนามหลวง - เจเจ
คลองสาน - สะพานพุทธ - ร.ร.ไตรมิตร - สยาม(ของตาย)
และอีกหลายๆที่ ที่นึกไม่ออก เพราะเยอะมาก
ชีวิต เรา วันๆ มันก้อไปเรื่อย ไม่หยุด และไม่อยากหยุด
เพราะกลัว จะถูกดึงกลับไปยืนที่จุดเดิมในอดีต
ซึ่งตอนนี้ ก็เหมือนก้าวออกมา 1 ขา เท่านั้นเอง
รู้ว่าอดีตมีไว้จำ ให้เป็นบทเรียน ก็เข้าใจ
แต่ กู ก็ เจ็บ นะ ถ้าจะต้องจำมันอยู่ร่ำไป
กู ก็ ไม่ ไหว เหมือน กัน
ชีวิต ชิวจิง +++ alone จัด
เลิกเรียน นั่งรถไฟฟ้า ไปสะพานตากสิน
เดินข้ามสะพานตากสิน ลมโกรก
เดินไปเรื่อยๆ ไม่รู้จักใคร ไม่รู้ว่าที่ไหน แต่รู้ว่าต้องเดินๆๆ
เห็นคนมากมาย รถติด ตอนเย็น ท้องฟ้าเริ่มโพล้เพล้
เดินไปถึงคลองสาน กินข้าวดีกว่า สุกี้แห้ง
โว๊ะ แพงก็แพง ให้ก็น้อย เสือกไม่อร่อยอีก
เดินๆดูเสื้อ พวงกุญแจ ไม่ถูกใจ กลับดีกว่า
นั่งเรือข้ามฟาก ไปสี่พระยา ไม่รู้ต้องทำไงต่อ
ก็เดินเดะ เดินๆๆ ผ่านอัสสัม คิดถึงอดีต ช่างมัน
ถึงสะพานตากสิน แอบมองบ้านตัวเล็ก ซื้อขนมกิน
นั่งรถไฟฟ้า เดินเข้าบ้าน
จะมีสักกี่คน ที่เถลไถลได้ขนาดนี้ !!
ช่วงหลัง ขี้เกียจว่ะ โดดเรียนวิท O-NET มา 6-7 ครั้งได้แล้ว
แต่ไม่เคยโดดไปเที่ยว(มั้ง)นะ ส่วนมาก นอนอยุ่บ้าน
ไม่ก็ ประชุม smart leader มั่ง
พอว่างหน่อย ก็อยากวาด แต่อีกใจ ก็อยากนอนเต็มอิ่มบ้าง
ไม่รู้จะเอาไงกับชีวิตเลย สับสนไปหมด สอบตรงไม่ได้
ต้องลุ้น O A net ซึ่ง มันก้อไม่ใช่คณะที่อยากเข้าที่สุด
แต่ก้อเอาเหอะ มาถึงขนาดนี้แล้ว จะทิ้งทุกอย่าง
คงเป็นการทรยศ พ่อแม่เกินไป
ตอนนี้ มีความรักป่าวไม่รุ้ว่ะ (ความชอบ ดีกว่ามั้ง)
ไม่ค่อยอยากจะเชื่อใจตัวเอง
จะชอบจิง หรือว่าไม่ ก็ไม่เข้าใจ
ให้เวลาเป็นคำตอบดีกว่าว่ะ
HBD อีกรอบ นะ ซ้ง นะ
มีความสุขนะ ตั้งใจเรียนนะ ทำการบ้านด้วย
อย่าเป็นดินพอกหางหมู ไม่ดีนะ
ดูแลสุขภาพนะ เป็นห่วง เดี๋ยวราคาตก อิอิ
13/08/07
สุขสันต์วันเกิด สำหรับ นายอันเป็นที่รัก นะ
นานมากแล้ว ที่เรารักนาย ได้เกิดมา ได้อยู่ ได้รักนาย
แค่นี้ก็คงพอแล้วมั้ง ^^ ชีวิตอ่ะ จะต้องการอะไรมาก
เกิดมา รักเป็น ก็พอแล้วมั้ง เสียใจก็ไม่เป้นไรหรอก
มันเป็นเรื่องที่ต้องเจออยู่แล้ว
ขอให้สมหวังกับความรักนะ เรารู้ ว่านายคงรักคนบางคนมาก
เหมือนที่เรารักนายมาก เช่นกัน สมหวังละกันนะ
รักษาสุขภาพด้วย ดูแลม๊าดีๆ ทำอะไรคิดถึงแม่ด้วย
คิดถึงป๊าบนสรวงสวรรค์ด้วยนะ
เราจะมาคอยดูกันนะ วันที่หัวใจเคลื่อนไหว นะเทอนะ
11/08/07
ก็แตะทุกวัน บ่อยกว่าบางคนที่อัพได แต่ .. ก้อไม่อัพ
วันนี้อารมเปลี่ยว เลยอยากอัพได เอาไงดีอ่ะ
สรุป หลายเดือนที่ผ่านมาละกัน ว่าทำไรมาบ้าง อารมไงบ้าง
หลังจาก ทีเชิ้ต เราก้อได้เถลไถลไปหลายที่
ศิลปากร - สะพานตากสิน - สำเพ็ง - เยาวราช - วังหลัง
จุฬา - ตงเอียง - วัดพระธรรมกาย - ปากคลองตลาด
บ้านเด็กอ่อนพญาไท - ปากเกร็ด - สนามหลวง - เจเจ
คลองสาน - สะพานพุทธ - ร.ร.ไตรมิตร - สยาม(ของตาย)
และอีกหลายๆที่ ที่นึกไม่ออก เพราะเยอะมาก
ชีวิต เรา วันๆ มันก้อไปเรื่อย ไม่หยุด และไม่อยากหยุด
เพราะกลัว จะถูกดึงกลับไปยืนที่จุดเดิมในอดีต
ซึ่งตอนนี้ ก็เหมือนก้าวออกมา 1 ขา เท่านั้นเอง
รู้ว่าอดีตมีไว้จำ ให้เป็นบทเรียน ก็เข้าใจ
แต่ กู ก็ เจ็บ นะ ถ้าจะต้องจำมันอยู่ร่ำไป
กู ก็ ไม่ ไหว เหมือน กัน
ชีวิต ชิวจิง +++ alone จัด
เลิกเรียน นั่งรถไฟฟ้า ไปสะพานตากสิน
เดินข้ามสะพานตากสิน ลมโกรก
เดินไปเรื่อยๆ ไม่รู้จักใคร ไม่รู้ว่าที่ไหน แต่รู้ว่าต้องเดินๆๆ
เห็นคนมากมาย รถติด ตอนเย็น ท้องฟ้าเริ่มโพล้เพล้
เดินไปถึงคลองสาน กินข้าวดีกว่า สุกี้แห้ง
โว๊ะ แพงก็แพง ให้ก็น้อย เสือกไม่อร่อยอีก
เดินๆดูเสื้อ พวงกุญแจ ไม่ถูกใจ กลับดีกว่า
นั่งเรือข้ามฟาก ไปสี่พระยา ไม่รู้ต้องทำไงต่อ
ก็เดินเดะ เดินๆๆ ผ่านอัสสัม คิดถึงอดีต ช่างมัน
ถึงสะพานตากสิน แอบมองบ้านตัวเล็ก ซื้อขนมกิน
นั่งรถไฟฟ้า เดินเข้าบ้าน
จะมีสักกี่คน ที่เถลไถลได้ขนาดนี้ !!
ช่วงหลัง ขี้เกียจว่ะ โดดเรียนวิท O-NET มา 6-7 ครั้งได้แล้ว
แต่ไม่เคยโดดไปเที่ยว(มั้ง)นะ ส่วนมาก นอนอยุ่บ้าน
ไม่ก็ ประชุม smart leader มั่ง
พอว่างหน่อย ก็อยากวาด แต่อีกใจ ก็อยากนอนเต็มอิ่มบ้าง
ไม่รู้จะเอาไงกับชีวิตเลย สับสนไปหมด สอบตรงไม่ได้
ต้องลุ้น O A net ซึ่ง มันก้อไม่ใช่คณะที่อยากเข้าที่สุด
แต่ก้อเอาเหอะ มาถึงขนาดนี้แล้ว จะทิ้งทุกอย่าง
คงเป็นการทรยศ พ่อแม่เกินไป
ตอนนี้ มีความรักป่าวไม่รุ้ว่ะ (ความชอบ ดีกว่ามั้ง)
ไม่ค่อยอยากจะเชื่อใจตัวเอง
จะชอบจิง หรือว่าไม่ ก็ไม่เข้าใจ
ให้เวลาเป็นคำตอบดีกว่าว่ะ
HBD อีกรอบ นะ ซ้ง นะ
มีความสุขนะ ตั้งใจเรียนนะ ทำการบ้านด้วย
อย่าเป็นดินพอกหางหมู ไม่ดีนะ
ดูแลสุขภาพนะ เป็นห่วง เดี๋ยวราคาตก อิอิ
13/08/07
สุขสันต์วันเกิด สำหรับ นายอันเป็นที่รัก นะ
นานมากแล้ว ที่เรารักนาย ได้เกิดมา ได้อยู่ ได้รักนาย
แค่นี้ก็คงพอแล้วมั้ง ^^ ชีวิตอ่ะ จะต้องการอะไรมาก
เกิดมา รักเป็น ก็พอแล้วมั้ง เสียใจก็ไม่เป้นไรหรอก
มันเป็นเรื่องที่ต้องเจออยู่แล้ว
ขอให้สมหวังกับความรักนะ เรารู้ ว่านายคงรักคนบางคนมาก
เหมือนที่เรารักนายมาก เช่นกัน สมหวังละกันนะ
รักษาสุขภาพด้วย ดูแลม๊าดีๆ ทำอะไรคิดถึงแม่ด้วย
คิดถึงป๊าบนสรวงสวรรค์ด้วยนะ
เราจะมาคอยดูกันนะ วันที่หัวใจเคลื่อนไหว นะเทอนะ
11/08/07
